De zin van het leven
Dit verhaal gaat over een jongen die worstelt met zijn persoonlijkheid.
Zoals velen van ons is hij zoekende naar zijn identiteit en vraagt hij zich af wat de werkelijke zin van het leven is. Wat maakt het leven interessant en hoe kan hij dat verwezenlijken. Hij laat alles achter en gaat op zoek naar datgene wat voor hem de moeite waard is.
Samen met zijn beste vriend en een toevallige passant ondergaat hij de ontberingen die hem uiteindelijk in laten zien wat voor persoon hij is en wie hij wil zijn.
Ons leven bestaat uit keuzes die we elke dag moeten maken. Maak je keuzes bewust en laat deze niet beïnvloeden door een ander.

Fragment uit het boek
Zodra je ouder bent, heb je nergens meer tijd voor. Werken om de kost te verdienen, die je dan weer in kunt leveren bij moeder de vrouw die op haar beurt weer naar de stad moet om het uit te geven. ‘s Avonds mag je dan stilzwijgend een paar uurtjes tv kijken. Vooral niet te veel praten want dan kan zij haar series niet volgen en is ze weer chagrijnig. Op tijd naar bed want morgen is het weer vroeg dag. Je vrouw hoef je niet aan te raken want die is moe van het winkelen in het centrum en dan moet ze van dat geflikflooi niets hebben. Dus kun jij weer gepikeerd met je staart tussen je benen je bed in, dromend van die blonde schone, die wel aandacht aan je wil schenken en die ogenschijnlijk nooit vermoeid raakt.
S’ morgens word je wakker en kijk je opzij en nat van het zweet realiseer je dat het allemaal maar een illusie was. Zuchtend van ellende stap je op je fiets, want moeder de vrouw heeft de wagen nodig om naar de stad te kunnen en ze zou eens met de bus moeten en ga je naar je werk. Op je werk word je afgesnauwd omdat meneer de chef dezelfde rotervaring achter de rug heeft met zijn vrouw en zijn gram wil halen.
Krom lopend van ellende en bijna niet meer in staat om je mannelijkheid te bewijzen, wat moeder de vrouw niet erg vind, kom je thuis waar alle ellende weer van voren af aan begint.
Het weekend is ook al geen welkome afwisseling want dan kun je voor pakezel spelen tijdens de wekelijkse anti show voor mannen in de supermarkt. Buigend van nederigheid loop je achter zo ‘n winkelwagentje waar moeder de vrouw alles indoet wat zij prefereert. Jij hebt weinig te vertellen, vandaar dat je achter dat wagentje aan moet lopen. De enige afwisseling binnen het winkelen in de supermarkt is het afrekenen aan de kassa want daar ben je wel goed genoeg voor. Je knip open houden en de lasten dragen.
De kroeg is er ook al niet meer bij. De hele dag gezeik aanhoren over de avond kaarten met je maten de avond van tevoren, waar natuurlijk het nodige vocht aan te pas komt, is dusdanig dat je maar besluit om thuis te blijven en vervolgens lekker gefrustreerd te geraken. Denkend aan die goede ouwe tijd, toen alles nog kon en mocht en niemand, behalve je vader en moeder, op je vingers keek en altijd wat te zeiken had.
Natuurlijk was dat niet bij iedereen zo maar zo dachten Frank en Jimmy er destijds over toen ze de liefde nog niet hadden ontdekt.
