Ik had vanmorgen een interessant gesprek met mijn zoontje.

Er zat iemand voor me 30 te rijden waar je 50 mag en 50 waar je 70 mag. Ondertussen had er zich een hele rij auto’s achter mij verzameld. Op een gegeven moment maakte ik die meneer duidelijk dat hij door moest rijden, wat hij gelukkig ook deed.

Mijn zoontje vroeg waarom ik dat deed en ik vertelde hem dat je altijd moet proberen om dingen te veranderen als dat kan. Als je daar invloed op hebt. Als er eenmaal een file is, heeft het totaal geen zin om je druk te maken want daar verander je toch niets meer aan. Maar voordat het zover is, kun je daar wel iets van zeggen en voorkom je een hoop stress bij de mensen die op een gegeven moment in een file staan door zon meneer (want het was een meneer).

Zo i s dat met alles. Mijn zoontje kwam met een typische kinderlijke wijsheid waarmee hij aangaf dat hij wel degelijk snapte wat ik bedoel.

Fijn dat ik mijn kind iets kan leren wat ze op de scholen, volgens mij, niet meer doen. Een les die in mijn ogen best relevant is in deze maatschappij waarin iedereen zich druk loopt te maken over van alles en nog wat, terwijl er maar heel weinig mensen zijn die ook daadwerkelijk iets doen om er iets aan te veranderen.

Kort samengevat zijn er heel veel drukte makers die zich op zitten te winden in hun auto, zonder ook maar 1 keer tegen de persoon voor zich te zeggen, wat ze ervan vinden. (iedereen heeft een claxon toch).

Laatst zag ik iets voorbij komen over de demonstratie in Helmond en het viel me op dat er zo weinig mensen waren. Overal om me heen hoor ik mensen klagen op FB en andere Social media en nu krijgen ze de kans om er iets mee te doen en dan zie je niemand. Best raar toch. Of moet ik ook die mensen categoriseren als de druktemakers achter het stuur, die veel kabaal maken maar wat niemand hoort.