Laatst hadden wij van de vereniging uit een dans toernooi. Mij was gevraagd om dat te presenteren en uiteraard heb ik toegezegd. Van de ene kant omdat ik een zwak heb voor die dansmarietjes die het hele jaar zich kapot trainen. (Mijn vrouw is trainster, dus ik weet wat het inhoud.). Van de andere kant omdat mijn zusjes altijd gedanst hebben onder begeleiding van mijn vaders hofkapel. Noem mij sentimenteel, het zij zo.
Niettemin heb ik dat toernooi gepresenteerd op mijn inmiddels bekende wijze, althans, dat was de bedoeling. Ware het niet dat er weer een of andere teutebel het nodig vond om te zeggen dat ik wel een beetje amicaal deed ten opzichte van die kleinste. Het stoom kwam uit mijn oren. Wat is er nou mooier dan een meisje of jongen van 6 of 7 een sport te zien beoefenen. Vroeger was ik scheidsrechter bij het schoolvoetbal en wanneer de allerkleinste moesten voetballen dan kreeg je die lach niet meer van mijn gezicht, om maar een bekende zanger te citeren. Die liepen allemaal achter elkaar aan en hadden totaal geen benul met wat er om hun heen gebeurde. Prestatie, drang etc. dat is hun vreemd. Ze zien alleen die bal en dat is het allerbelangrijkste. Behalve als hun veter los was, dan stopten ze per direct en moest ik die komen strikken. Wat een plezier en zo hoe puur kun je het hebben. Dat gevoel had ik dus ook op die vroege ochtend in de Fonkel, toen ik van die hele kleine meisjes op het podium zag huppelen. En natuurlijk dacht ik terug aan mijn eigen periode toen ik vader was van zon klein meisje, wanneer ik de zaal in keek. En natuurlijk kon ik het niet laten om hun handje vast te pakken als ze de trap af gingen. En natuurlijk had ik een brede glimlach als ik er eentje in een split zag zitten en niet op wilde staan omdat de trainster nog geen teken had gegeven. Als vader is er toch niets mooiers dan je eigen kind bezig te zien. En ja, op zon moment ben ik zelf ook een beetje vader en dan vind ik dat ik het recht heb om zon meisje toe te spreken en om haar hand vast te pakken als ze dat nodig heeft, of om haar een schouderklopje te geven als ze het goed gedaan heeft.
Maar nee, mevrouw teutebel vond het nodig om te zeggen dat het niet echt gepast was, wat ik deed. Dat kan echt niet in deze tijd. Ik heb het aangehoord omdat er altijd wel iemand is die het hoort, want zo zijn die stomme figuren dan ook weer. Ze kunnen het niet voor zich houden want ze vinden het zo belangrijk dat anderen horen wat ze zeggen. En tot op de dag van vandaag heb ik gezwegen maar nu ga ik los. Dus degene die daar niet van gediend zijn stop nu maar met lezen!
Waar bemoei jij je mee, stomme teutebel en wie ben jij om mij daar op aan te spreken. Ben jij zoveel beter dan ik. Waar haal jij het recht vandaan om mensen aan te spreken op hun gedrag. Raak jij zelf nooit iemand aan? Ben jij zon apathisch iemand die stoïcijns is voor elke emotie en elk gedrag. Rot toch op boerentrien. Ik ben vader van 4 kinderen waarvan er drie zullen zeggen dat ze het geapprecieerd zouden hebben als ik dat bij hun deed. Ik was daar destijds niet toe in staat maar nu gelukkig wel. NU kan ik gelukkig wel mijn emoties tonen en dat recht heeft verdomme toch iedereen. Omdat er een paar debielen in Nederland rondlopen die daar misbruik van maken en hun handen niet van kleine kinderen af kunnen houden, belet mij toch niet het recht om dat op een goede manier wel te doen. En dat jij niet in staat bent om daarin het verschil te zien, zegt meer over jou dan over mij.
We worden godverdomme al jaren berispt over het feit dat we discrimineren en dat er tussen die randdebielen ook goede tussen zitten. Ik noem bewust de etnische naam niet anders krijg ik dat weer over me heen. Nee dat mag niet want dan ben je niet goed bezig maar ondertussen worden wij rechtschapen mensen wel op dezelfde hoop gegooid als die verrekte pedofielen. Of andere idioten die hun handen niet van meisjes/vrouwen af kunnen houden. Doe toch even normaal en probeer het verschil te zien. Niet elke Marokkaan is een crimineel. Niet elke turk is een drugsdealer en niet elke man is een potentiële pedofiel.
Dat je bezorgd bent is prima en dat moet je vooral zo blijven maar kom dan even naar mij en hou het discreet. Dat wou ik even kwijt mensen. Mevrouw teutebel vond het nodig om een opmerking over mij te maken. Deze is voor jou! Met de groeten van iemand die er helemaal klaar mee is.