En dat is maar goed ook want zelf heb ik geen tranen. Ik ben zo iemand die nooit zijn emotionele kant laat zien aan de buitenwereld. Waarschijnlijk denkt iedereen dat ik schijt heb aan de wereld waarin ik leef en dan hebben ze nog een beetje gelijk ook.
Toch zijn er gelukkig nog mensen die het enigszins de moeite waard maken om nog in het goede te geloven. Het is alleen zo jammer dat we dat niet altijd willen of kunnen zien omdat we het zo verschrikkelijk druk hebben met ons druk maken vanwege de ellende om ons heen.
Natuurlijk, onze problemen zijn altijd de grootste problemen maar daar verschil ik toch wel een beetje in. Voor mij zijn er altijd nog grotere problemen in de wereld, dus wie ben ik om te klagen. Het gevolg is dat ik altijd begaan ben met het lot van een ander, terwijl mijn eigen weerbaarheid beetje bij beetje afbrokkelt en ondertussen ben ik niet eens meer in staat om te relativeren.
Natuurlijk krijgen ze me niet klein en natuurlijk zal ik nog steeds geen traantje laten maar ik ben ondertussen geen prettig mens om mee om te gaan.
Mijn schoonvader gaat dood. Ik zeg het nu hardop want net als hij heb ik het steeds voor me uit geschoven. Tot het moment dat ik met mijn neus op de feiten ben gedrukt (mijn vrouw is daar goed in) wilde of kon ik maar niet geloven dat het echt zo was. Ik wist het wel en ben echt niet irrationeel maar soms wil je dingen gewoonweg niet geloven. Ik weet dat er mensen zijn die snappen wat ik bedoel.
En waarom heb ik er dan zo’n moeite mee. Ik vind dat ik hem tekort heb gedaan en dat doet me pijn. Ik ga prat op mijn eerlijkheid en als ik iets vind dan zeg ik dat maar soms kun je beter zwijgen en denken, een methodiek die ik nog steeds niet onder de knie heb.
Aangezien ik beter kan schrijven dan praten, wil ik me dan nu tot hem richten want ik denk niet dat ik in staat zal zijn om de woorden uit te spreken die hij verdiend. En ik wil niet net als al die mensen straks tot de conclusie komen dat ik misschien iets meer had moeten zeggen. Dat gaat me niet gebeuren want dat verdiend hij niet.
Ik hou van je Berry! Vanwege je positiviteit die soms geen grenzen kent. Vanwege het feit dat je mijn schoonmoeder een andere wereld hebt laten zien. Eentje die ook nog goede dingen kan brengen. Vanwege je vermogen om te relativeren en mijn vrouw als je dochter te omarmen. Vanwege de opa die je voor Rayven bent en geloof me. Dat manneke weet dat.
Maar bovenal vanwege je steun en woorden toen ik het moeilijk had in mijn leven en die troela op mijn pad kwam die achteraf heel belangrijk voor me is geweest en nog steeds. Jij hebt me over de streep getrokken en daar zal ik je eeuwig dankbaar voor zijn. Als mensen goed voor me zijn dan zal mijn deur altijd voor ze open staan, welke deur dat dan ook is. Dus wat er ook gebeurd. Ooit komen we elkaar weer tegen en schroom dan niet om langs te komen.
Het ga je goed.