We doen het te weinig naar mijn mening. Niet dat ik voorop sta op dat gebied maar gelukkig ben ik ondertussen wel in staat om het uiteindelijk wel te doen. Soms loop ik door de straten waar ik woon en dan prijs ik mezelf gelukkig. Niet vanwege het feit dat ik daar woon want uiteindelijk is je huis daar waar je jas aan de muur hangt en waar je met een gerust hart naar bed gaat in de wetenschap dat morgen de dag weer begint zoals deze geëindigd is met alle beslommeringen en geneugten die het leven te bieden heeft.
Nee, ik prijs me gelukkig omdat ik daar loop met een gelukzalige glimlach op mijn gezicht omdat ik weet dat het ook zo maar anders had kunnen zijn. Natuurlijk moet je soms keuzes maken die niet altijd prettig zijn en soms overweeg je situaties, die uiteindelijk het overwegen niet waard zijn geweest maar zolang je een keuze maakt die weloverwogen is en waar je voor 100 % achter staat dan kan die niet anders dan goed zijn, ook al heeft dat negatieve gevolgen voor jou en de mensen om je heen.
Ik pas ervoor om steeds achterom te kijken en accepteer wat de dag voor me brengt ook al is die soms niet rooskleurig en ook al is die soms niet wat je ervan verwacht. We gaan nog zoveel tegenslagen verwerken en we gaan nog zoveel tranen laten vloeien om situaties en omstandigheden die daar om vragen maar ondertussen is het toch zeker niet verkeerd om regelmatig om je heen te kijken. Neem eens de tijd om je waardering te uiten aan het adres dat erom vraagt of dat het verdient. Ik weet dat het soms niet gemakkelijk is want ik ben zelf misschien wel de moeilijkste op dat gebied maar zoals ik hierboven al aankondigde.
Ik heb het gedaan en ben er blij om. De volgende woorden zijn voor iemand die me weer rechtop heeft leren/laten lopen en die het verdient om een keer in het zonnetje gezet te worden. Ik heb overal over geschreven en duizenden woorden gespendeerd om mijn gedachten en gevoelens te uiten en voor even parkeer ik alle gevoelens en gedachten om stil te staan bij die ene persoon die het voor elkaar heeft gekregen om een uitzichtloze situatie om te zetten in een toekomst om voor te leven.
Ze is niet altijd de gemakkelijkste en heeft haar hart op de tong wat soms gepaard gaat met decibels die hard genoeg zijn om de Beatles jaloers te maken ten tijden van hun glorie maar achter die decibels schuilt een hart van goud. Een aantal jaren geleden lag ik eenzaam en verlaten in mijn bedje mezelf te beklagen om de beslissingen die ik genomen had en die desastreus waren voor mijn toekomst. Ik ging steeds meer gebukt door het leven en vond er eigenlijk geen zak meer aan.
Want waar leef je tenslotte voor. Niet voor geluk of je kinderen, een toekomst of je pensioen. Niet voor je ouders of je vrienden, je prestaties of roem.
Je leeft voor de dag die aanbreekt waarin je gelukkig bent met wat je hebt en de nacht die valt in de wetenschap dat je gedaan hebt wat je kon en daarmee tevreden bent. Je dromen over de toekomst of uitdagingen waar je voor open staat. Kortom, het totale pakketje wat niet tastbaar is maar waar je aan moet werken vanaf het moment dat je de ogen open deed en begon te krijsen in het ziekenhuis.
Maar boven alles moet je leven voor je naasten en dan vooral diegene die ervoor zorgt, dat je al die dingen kunt doen en ervoor zorgt dat je er open voor staat.
Bedankt Liekske dat je me al die dingen hebt gegeven die mij doen beseffen hoe goed dat ik het heb en hoe gelukkig ik mag zijn met iemand zoals jij in mijn leven.
Iemand die met me lacht en met me grient. Soms mijn klankbord en soms mijn spiegel. Soms mijn ergernis en soms mijn vriend.
Maar bovenal mijn vrouw, mijn steun en toeverlaat en altijd de reden waarom ik gelukkig ben als ik de sleutel in het slot steek en weet dat je blij bent als ik binnen kom.
Ik ga nog vele fouten maken en ik ga je nog vaak teleurstellen.
Ik ga nog vele dingen roepen en nog heel veel zinnen schrijven. Mijn woorden zijn vaak met een bittere ondertoon of een welgemeende lach.
Deze is wars van dat alles en maar voor 1 ding bedoeld. Een serieus moment om te zeggen hoeveel ik om je geef. We zeggen het niet genoeg en we vinden het soms zo vanzelfsprekend.
Voor één keer schud ik alles van me af en doe dat wat jij me geleerd hebt. Ik klim op mijn berg en ontdoe me van mijn lasten. De hele wereld mag me zien en mag me vooral horen als ik mijn handen gespreid voor de mond hou en roep in de taal van mijn voorvaderen. “Is breá liom tú”. Dank je voor alles en blijf zoals je bent. Ik heb het gezegd en ben blij dat ik het gedaan heb.
Ik wil niet sterven of aftakelen naar een situatie waarin sommigen verkeren en niet meer in staat zijn om datgene te doen waar het uiteindelijk allemaal om begonnen is. Zet je trots en principes (waar je uiteindelijk alleen maar last van hebt) opzij en doe eens gek. Gebruik dat verrekte facebook eens op een goede manier dan alleen maar om je ongenoegen te uiten over anderen en alles wat die maatschappij ons (niet) te bieden heeft.
Doe eens gek en laat een berichtje achter voor je man/vrouw, vriendin of vriend.
Ik doe het wel en ben blij dat ik het gedaan heb.