Mijn hele leven wordt ik er al mee geconfronteerd.
Ben jij de zoon van Cor van Lieshout of jij bent zeker de zoon van Cor van Lieshout. Gek werd ik ervan.
Het belemmerde mij om een eigen identiteit op te bouwen, om te werken aan mijn eigen personage.
Ik was een trots persoon en zo eigenzinnig als het maar kon. Dit kon ik niet gebruiken. Ik wilde niet bekend staan als de zoon van.
Ik wilde dat men mij kon als Ronny van Lieshout, gewoon als mezelf maar dat bleek een utopie.
Jarenlang lang heb ik die zinnen aan moeten horen en jarenlang stoorde ik me eraan. Tot die maandagochtend.
Ik kreeg een foto opgestuurd van mijn spelers met een stukje uit de krant waar men heel lovend over me was. Ik had een unieke prestatie geleverd of stond op het punt om dat te gaan doen en men refereerde in dezelfde zin naar mijn vader. De zoon van clubman Cor van Lieshout. En ik was trots. Zo trots als een pauw en blij dat het er zo in stond. Want dat is wat ik ben.
Ik ben de zoon van Cor van Lieshout en dat mag de hele wereld weten.
Dankzij hem ben ik de man geworden die ik nu ben. Dankzij hem ben ik de knokker die nooit opgeeft en dankzij hem ben ik een persoon zonder vooroordelen en neem ik de goede beslissingen.
Velen hebben het mij afgeraden om te doen wat ik gedaan heb en ik heb nog nooit zoveel voldoening gehaald uit een beslissing.
Ik deed het voor de man die mij zoveel gebracht heeft en die mij groot heeft gemaakt. De man die ik soms vervloekt heb als ik binnen de lijnen stond of als ik weer eens mee moest naar Bakel voor die verdomde 15 kilometer. De man die nooit een compliment gaf maar altijd kritisch bleef en er daardoor voor zorgde dat ik niet langs mijn schoenen ging lopen. De man die ervoor zorgde dat ik in mezelf ging geloven en mij leerde dat je in dit leven niets voor niks krijgt.
Mijn vader is een man van weinig woorden en dus wil ik in dit stukje niet te langdradig zijn. Wat ik echter wel wil is iets tegen hem zeggen wat eigenlijk niet bij ons past. Iets waarmee ik niet wil wachten tot het te laat is.
Ik hou van je Pa. Meer dan je ooit zal weten. Niet omdat ik zon sentimentele klootzak ben en ook niet omdat we ouder zijn nu. Ik zeg het omdat ik me elke dag opnieuw realiseer hoe belangrijk het is om het te zeggen, voordat het te laat is.
Ik heb ooit een stukje geschreven over mijn moeder en hoe geweldig ze is maar ik vond het nu tijd worden om dat eens voor jou te doen.
Ik las de woorden in de krant en ik kon aan niets anders meer denken.
De zoon van clubman Cor van Lieshout. Dat is wat ik ben en daar ben ik trots op.
Ik draag dit seizoen op aan de grootste sportman van Helmond en ik hoop nog lang geconfronteerd te worden met de woorden, waar ik in mijn jeugd zon hekel aan had als ik mijn bezoekjes afleg bij al die clubs die maar 1 naam kenden.
Ik ben Ronny van Lieshout, zoon van Cor van Lieshout en daar ben ik trots op!
Dank voor alles wat je mij geleerd hebt maar vooral voor het feit dat ik jou mijn vader mag noemen.