Soms heb ik er gewoon geen zin meer in. Dan zou ik het liefste willen verdwijnen. Weg van alles. Weg van hier.
Ik heb al eens vaker gezegd dat normen en waarden tegenwoordig ver te zoeken zijn en dat men alleen nog maar oog heeft voor zichzelf maar het begint drastische vormen aan te nemen. Het ego centristische vermogen of zeg maar gerust onvermogen grenst inmiddels aan het uiterste. Empathie is een woord dat nauwelijks nog gehoord wordt, laat staan de betekenis ervan. Ik schep genoeg in het feit dat ik altijd mezelf in een ander zijn schoenen verplaats voordat ik een oordeel vel over een ander maar op dat gebied voel ik me de laatste der Mohikanen. Natuurlijk heb ik soms ook mijn momenten en vergeet ik steeds meer dingen. Als ik geen facebook zou hebben, dan zou ik de helft van mijn familie en vrienden vergeten met hun verjaardag.
Maar ondanks alle social media en andere geheugensteuntjes kiezen sommige mensen ervoor om toch bepaalde facetten die voor een ander heel belangrijk zijn te negeren. Gewoonweg omdat ze het zelf niet interessant vinden of niet belangrijk genoeg. Dat is een vorm van ego centristisch gedrag en wekt veel irritatie en zelfs agressie op. Waarom de ene wel en de andere niet. Waarom bij de ene wel een reactie en bij de andere niet. Waarom de ene wel feliciteren en de andere niet. Kijk dat kan een keer gebeuren maar op het moment dat het vaker voorkomt krijg je gezeik. Ik heb laatst vakantie genomen en heb op facebook iedereen gefeliciteerd en/of geluk gewenst met gebeurtenissen tijdens mijn afwezigheid ivm mijn vakantie. Ik wil niet de ene wel en de andere niet. Dat gaat mij niet gebeuren en als het gebeurd dan is het eenmalig en door omstandigheden.
Waar het op neerkomt is dat ik me stoor aan alle mensen die bewust ervoor kiezen om een ander te negeren of te verloochenen. Die alleen maar met hun eigen problemen bezig zijn en geen empathie hebben voor een ander en wanneer het te vaak voorkomt dan lijkt het er zelfs op dat ze er bewust voor kiezen en dan komen we op het punt waar ik nu zit. Ik ben in staat om die mensen uit mijn leven te bannen want ik heb er verschrikkelijk veel last van. Altijd dat gezeur om niks als je een keer iets vergeten bent of als je een keer iets verkeerd zegt (wat mij helaas te vaak overkomt omdat ik nu eenmaal zeg wat ik denk) maar ondertussen niet de hand in eigen boezem steken. Mensen laten stikken in hun ellende of negeren dat ze ergens mee zitten, dat is in mijn ogen veel erger.
En het wordt alleen maar erger. Ik hoor zo vaak om me heen dat kinderen roepen dat ze je haten en dat je hun papa of mama niet bent en ga zo maar door. Alleen omdat je bijvoorbeeld een telefoon afgepakt hebt omdat er een of ander kwibus aan een stuk door aan het ratelen is over een of ander f* computerspelletje. Die mensen moeten ze afschieten. Stelletje profiteurs van de maatschappij. Ze maken onze kinderen nog drukker dan ze al zijn maar ondertussen hebben ze zoveel volgers en dus centen dat ze daar schijt aan hebben. Zo kan ik nog wel meer voorbeelden noemen om aan te tonen dat onze kinderen al helemaal niet meer weten wat normen en waardes zijn. En het ergste is dat we het zelf veroorzaakt hebben want van wie krijgen ze die telefoons en switschen en ga zo maar door.
En dat is wat ik bedoel met mijn eerste zin.
Ik heb er zo geen zin meer in. Het liefste zou ik verdwijnen van dit alles. Wat een ellende. Wat een klote wereld. En ga me nu niet lastig vallen met “er zijn nog zoveel leuke en mooie dingen” want die worden helaas overschaduwd door het ego centristische gedrag van de mens.